عيد و استقامت

دست‌یابی به صلح در کشور، از ورای عمل شفاف و بی‌شایبه‌يی که با فرارسیدن عید ابراهیمی اضحی، برای امت اسلام با پیامی بس روشن و تکان‌دهنده همراه است؛ پیامی که در گذر تاریخ نه کهنه می‌شود و نه زنگار قدامت بر آن می‌نشیند؛ بل تشعشع تابناک آن از ستیغ بلند توحید جاودانه خوش می‌درخشد و فریاد رسای ابراهیمی از ورای آن به گوش جان همی‌رسد که لا اله الا الله!
این فروغ ابدی، همان انگیزه‌يی است که ابراهیم را وا داشت تا پارة تن خویش به قربانگاه بکشد و از این طریق به من و تو و به همة بنی نوع انسان، معنای زنده‌گی را بفهماند و مسیر پربلای بنده‌گی را بنمایاند و نشان بدهد که درآمدن به سلک عبادالرحمن، دعوی محض نیست؛ بل از یک جانب اطاعت بی‌چون‌وچرا از محبوب است، در آن چه خوش می‌داریم و از هر آن چه اکراه داریم و از جانب دیگر، نمایانگر لطف و احسان مولای درخور عبادت، به بنده‌گانی است که همه هستی‌شان لحظه لحظه نیازمند نگاه پرعطوفت و مهربانانة اوست؛ که اگر برگرفته شود، هستی در ظلمات وحشت رنگ می‌بازد و جغد فنا بر ویرانة کاشانة زنده‌گی مأوا می‌گزیند.
عید ابراهیمی اضحی، گاه اندیشیدن بیشتر برای انسان است، که از قیدی سنگین رهید و به فوزی عظیم نایل شد. اما این رهیدن را زمانی نصیب شد که به فرمان ایزد، کمر همت بربست و در اجرای حکم مولا هیچ وسوسه‌يي بر وی طرفی نبست! سنگ یأس بر سر ابلیس ناپاک فروکوفت و در برابر تمنای دشمنِ نفس سر تسلیم فرو نیاورد و تا آخرین مرحله پای ثبات در میدان عبودیت خویشتن سست نکرد!
آری، و امروز خوشحالی ما از آن است که پدر این امت، از امتحانی بزرگ، با سترگ جایزه‌يی، سرافراز به‌درآمد؛ که از برکات و فیوضاتش، تا به قیامت امتش بهره می‌برند و چه نیک است که بدان شکرانه ما نیز از آن حرکت حماسی نماد برگیریم و در مسیر زنده‌گی، با حرکتی ابراهیم‌گونه، برای اجرای حکم مولای خویش به پا ایستیم و در این مجال، به وسوسه‌های شیاطین آشکار و پنهان و دشمن نشسته در میان دو پهلوی خویش توجه نکنیم و استقامت ورزیم. باشد تا شاهد کامیابی و سرافرازی به روی ما نیز آغوش بگشاید و جان خسته از مهالک پی‌همی که ما را فرا گرفته است، به سلامت، خویشتن به سرزمین سلامتی برساند.