فرصتي براي بازگشت!

وقتی خورشید از مغرب می‌برآید، قلب‌ها به اهتزاز در می‌آید و مادرِ بازگشت، دیگر بر روی هیچ يک از بنده‌گان آغوش برنگشاید! اما طلوع ماه از افق مغرب در رمضان، به معنی فرود آرامش و طمأنینه بر فضای دل‌های متلاطم بنده‌گان است، بنده‌گانی که به مصداق آیة «فادخلی فی عبادی» در پی یافتن ملجأ و پناهگاهی‌اند مطمئن، که با عدم نیامیزد و متکایی که هرگز فرو نریزد و زوال نپذیرد!
و اینک رمضان مهین تجلی عروج بنده‌گان است از حضیض خاک تا ستیغ آستان پر جلال مولا، در ورای افلاک! و رمضان ماه عزت‌آفرین، ماه تبیین ارزش‌های واقعی است؛ ماهی که از چاه منیت به فرازگاه ربوبیت، ما را رهنمون است!
و ای کاش ما بنده‌گان آز و خودخواهی را از این فرصت نامتناهی توشه‌يی باشد تا در عوض مردن برای لذت‌های فانی، دمی به عزت جاودانی اندیشه‌ تر کنیم و از سکرات پروحشت این سرای غرور، با دنیای سرور و مآنست دوست، در هم آویزیم!
رمضان به ما اعتبار دوباره می‌بخشد! ما که شاید ثمنی بخس هم از جیب همت خویش هزینة آفتاب نکردیم تا مصداق صداقت ما گردد و یا قدمی چند به اخلاص در امتداد این ماهیان دراز برنداشتیم که شاهدی باشد بر مدعای ما!
و اکنون اما که می‌توانیم راه صدساله را یک‌شبه بپیماییم! چرا برای دهن‌بستن و در صف قائمان نشستن خود، رنگ خدایی نزنیم و با ندای دل‌نواز «الیه راجعون»، خویشتن را دوباره به سمت محبوب برنینگیزیم؟!
روزه، روزنة حق‌شناسی است اگر ما را چشم بینا باشد! بیایید هدیة اشک و دعا را در این ماه پیشکش معبود خود سازیم و از او به دست نیاز بطلبیم که:
بار الها! از تو می‌خواهیم تا ما را از لباس کثیف گناه به ‌در آوری و به زینت تقوی ملبس‌مان سازی! با آب طاهر توبه، ما را مطهر و مصفا کنی! در شاهراه هدایت استقامت‌مان بخشی و از پویش کژراهه در امان‌مان داری! هر آنچه حق است بر ما آشکار سازی و هر آنچه باطل است از صفحة ذهن و قلب ما زایلش گردانی!
بار الها! به امت ما عزت عطا فرما، بر دشمنان درون و برون، نصرت و یاری‌مان بخش و به قدم‌های ما در پویش مسیر خود، استواری عنایت کن، که تو به هر کار توانایی!
آمین