مابه چه نيازمنديم؟

مردی به حضور نبی مکرم اسلام(ص) حاضر شده و از ایشان در بارة اسلام پرسید؛ نبی مکرم اسلام به وی فرمودند: اسلام آن است که شهادت دهی به جز الله(ج) معبودی نیست و محمد(ص) فرستادة اوست؛ روزی پنج مرتبه نماز بگذاری، سالی یک ماه روزه بداری، قسمتی از مالت را سالانه به عنوان زکات به مسلمین بپردازی و اگر توانی داشتی، در عمر خویش يك مرتبه به زیارت بیت‌الله مشرف شوی! مرد گفت: بدین دستور عمل می‌کنم و سوگند به الله(ج) که نه چیزی بر آن می‌افزایم و نه چیزی از آن می‌کاهم! راهش را گرفت و رفت!
نبی الله(ص) فرمودند: اگر راست گفته باشد، دخول جنت بر وی واجب شد!
عزیزان! اسلام همین است؛ نه به ژاژخایی فلسفی نیازمند است و نه به سفسطه‌بافی احتیاجی دارد! و به همین ساده‌گی ما هم می‌توانیم به سعادت ابدی نایل آييم!
اما نکته‌يی که در این جا قابل تأمل است، تفاوت میان فهم ما و آن مرد صحرایی یک‌هزار و چندصد سال قبل است؛ به گونه‌يی که آن مرد آن چه را نبی اکرم(ص) فرمود، به خوبی درک کرد؛ مفهوم کلمه را، معنی نماز و زکات و روزه و حج را دانست و خویشتن را به برآوردن مقتضیات آن ملزم ساخت؛ پس آن گاه تأثیر آن را در زنده‌گی عملی خویش به تمام معنی لمس و مشاهده کرد!! نه تنها مسلمانی‌ا‌ش به خود وی نفع رساند؛ بلکه موجب شد تا دیگران نیز از حرارت ایمان وی در فصل سردی و انجماد بهره‌مند شوند و گرمای ایمان تا اعماق جان‌شان نفوذ کند؛ جان‌شان تازه‌گی گیرد و جهان‌شان از نو آغاز شود! اما متأسفانه امروزه من و تو هر چند مسلمانیم و نماز می‌گزاریم و حج و... اما چون جایگاه رفیع این مفاهیم را نمی‌دانیم و از پی تقلید دیگران، از عبادت، به خود مشغولیتی برساخته‌ایم؛ این است که هم ما فرسنگ‌ها از اسلام اصیل دور افتاده‌ایم و هم اسلام اکنون در میان ما غریب افتاده است؛ نه از وجود ایمان در قلب‌ها شوری برپاست و نه در چشم‌ها نوری بر جا مانده است! دیگران نیز نه از ما به راحتی می‌رسند و نه حلاوتی می‌چشند.
اکنون! چه زیبا و پر به جاست که همه بدون استثنا، اعم از مرد و زن و بزرگ و کوچک و وضیع و شریف؛ با توجه به مصروفیت‌های دست‌وپاگیری که بدان مصابیم، فقط قسمتی کم از وقت خود را در روز و یا حتا در هفته، برای فراگیری این مفاهیم با ارزش به کار بندیم و ضمن عمل به ارکان، خویشتن را به دانستن آن نیز مکلف سازیم؛ باشد تا گرمی ایمان را در قلب‌هامان احساس کنیم و روشنایی آن را در مسیر حیات مادی و معنوی خویش فرا راه بینیم!
در این میان به مطالعة کتاب‌های سلف و خلف صالح و صحبت علما و دانشمندان عامل و مخلص امت، سخت نیازمندیم که گنجینة هدایت‌اند و علم و دانش‌شان میراثی درخور اندوختن است.
                                                                      والله ولي التوفيق