بنام الله تعالي

برای بیست‌و‌چهارحوت بسیار گفته‌اند و نوشته‌اند؛ روزی که در آن خیزشی به قیمت جان هزاران نفر برپا می‌شود و بدین‌گونه یک رویداد فراموش‌ناشدنی در تاریخ کشور رقم می‌خورد.
ولی جدا از توصیف و تعریف، مهم است تا باز تعریفی از این رویداد انجام شود؛ چرا که بیشتر نبشتارها و گفتارها اهمیت موضوع را در ریخته‌شدن خون گروه عظیمی از شهروندان آن زمان هرات،
خلاصه کرده‌اند و شجاعت و دلاوری و پایمردی و مردانه‌گی مردم را متبارز ساخته‌اند؛ لیکن مهم است تا بدانیم چرا به تناسب تلفات، دستاورد ناچیز و یا هم هیچ بوده است و مهم است تا بدانیم چرا مدیریت خیزش، ظاهراً ضعیف عمل کرده است و مهم است تا بدانیم چرا مردم حل مشکلات‌شان را در این خیزش جستجو کرده‌اند؟
این پرسش‌ها و پرسش‌های دیگر از این دست، تحقیق و پژوهش می‌طلبند و با نادیده‌گرفتن آنها، نمی‌شود آن چه را مردم تجربه کرده‌اند تغییر داد؛ تاریخ روایت رویداد‌های تلخ و شیرین، تجربه‌ها، مدیریت‌ها، مخالفت‌ها و موافقت‌ها است و این تاریخ بالقوة غنامند، درس‌های ارزشمندی را فراراه‌مان قرار می‌دهد، مهم است تا این درس‌ها را فرا گیریم و به هر رویداد بزرگ، نگاه نقادانه و محققانه داشته باشیم.