معرفت و چهارمين سال رويش!

در آستانة بهار قرارداریم و هم‌زمان با این خجسته فصل سبز، چهارساله‌گی معرفت را جشن می‌گیریم. معرفت، با گام‌های کوچک اما دورنماهای بزرگ در فراخنای هرات پا در دنیای مطبوعات گذاشت، ولی به زودی شهرهای مطرح کشور را درنوردید و باب طبع ارباب معرفت قرارگرفت.
بدون شک معرفت را ویژه‌گی‌هایي بوده است که نام وی را در قطار نشریاتی قرارداده که می‌شود بالای‌شان حساب کرد. چرا که معرفت دروازه‌های بزرگ و وزین تفکر، نقد، تحلیل، پژوهش و ارزیابی را برای صاحبان تفکر و اندیشه باز کرد تا در گسترة آن جولان دهند، غبار از روی برداشت‌های زنگارگرفته، قضاوت‌هاي عجولانه و ديدگاه‌‌هاي غیرقابل‌انعطاف بردارند و در معرفت دینی مردم روح دیگری بدمند و جان تشنه‌کامان دین‌ورز را با آب معطر معرفت و معنویت سیراب سازند.
معرفت اما درین راه پرپیچ‌و‌خم با مشکلاتی رودررو گشت، و این قابل پیش‌بینی بود. معرفت تنها به یک رویکرد سنتی به داشته‌های دینی بسنده نکرد؛ بلكه باب گفتگو و تجزیه و تحلیل را با صاحب‌نظران گشود و تحقیق را محترم دانست. نگاه‌کرد‌های نقادانه به مکاتب فقهی و فکری مسلمانان و رویکرد محققانه به مسایل روز جهان به مانند مدرنیزم و دستاوردهاي آن همچون سکولاریزم، از دغدغه‌های معرفت بوده و هستند.
معرفت کوشیده تا از دیدگاه‌های عاطفی و احساساتی –‌که به صورت يك عادت در سطح فردي و گروهي به مشاهده مي‌رسد– دوری جوید و عقلانیت را با معنویت، این دو میوة مبارک و نعمت بزرگ خداوندی، آشتی دهد، و این کاریست بزرگ و پرچالش در کشوری همچون افغانستان.
چه بسا همچو رویکردی در برابر واكنش‌هاي متفاوت قرار گرفته و قرارگیرد، ولی معرفت می‌خواهد استوار بماند و در خط اعتدال خود در تعادل و تداوم استمرار ورزد، مشق زنده‌گی را تمرین کند و مثل سال‌های قبل؛ افتخار خدمت اربابان معرفت و معنویت را با خود حمل نمايد.
اگر این گام‌های کوچک و دورنمای بزرگ، کاری باشد در راستای بهبودی و روشنی اذهان، و هسته‌يی باشد برای زیرساخت تولید فکر و نقادی خالی از غرض، خداوند توفیق بی‌نهایت خود را رفیق راهش گرداند.