ما کيستيم

 با شروع سال نو و گسترش دایرة فعالیت‌های فکری ـ تربیتی انجمن اخلاق و معرفت؛ اینک این سؤال بیش از هر زمان دیگری در اذهان مطرح است که اين انجمن چیست و چه اهدافی را دنبال می‌کند؟ اینک برای وضوح مسأله، با کلامی موجز به معرفی آن می‌پردازیم.
در حقیقت، انجمن اخلاق و معرفت، یک نگاه و واکنش است؛ نگاهی به خود و مخصوصاً به جامعة خودی! و واکنشی به فربه‌ترین معضل جامعة خودی؛ یعنی بحران اخلاق و معرفت که همة ما بدون استثنا، تا حدی بدان مصاب و مواجهیم.
از این زاویة دید، اخلاق و معرفت از جملة اساسی‌ترین و زیربنایی‌ترین سازوکارهايی است که در ایجاد جامعة متعالی انسانی، نقشی برازنده دارد؛ لذا این نهاد، اولویت توجه خود را به این زیرساخت حیاتی داده است.
از آنجا که اخلاق و معرفت، دو مقولة معنوی و دارای مفاهیمی گسترده می‌باشد؛ این نهاد، برای یافتن تعریفی دقیق از آن، توجه خود را به منبع اصلی معنویت؛ یعنی دین آسمانی اسلام، داده و باور قطعی دارد که توجه بدان و عمل بر مقتضیاتش می‌تواند راه‌گشای مسیر زنده‌گی انسان باشد و طوری که دیروز ذلت را به عزت، وحشت را به مآنست و طبيعت را به مدنیت و شکوه تبدیل کرد؛ امروز نیز از این توان برخوردار است که ما را از وادی انحطاط، به اوجنای شرافت و کمال آدمیت رهنما باشد.
این که چرا آبش‌خور نظر و نگاه ما در تعریف اخلاق و معرفت، اسلام است؛ آن ارشاد رهبر ما ـ صل الله علیه وسلم ـ است که فرمود: «برانگیخته شدم تا مکارم اخلاق را کامل بسازم!» و الله نیز با فرمودة: ]وانک لعلی خلق عظیم[ بر آن ادعا صحة جاودانه گذاشت! و ما اینک از آن نماد زیبایی، اسوه برگرفتیم!
در باب دانش نیز برای یافتن اساسی‌ترین پرسش معرفت‌جویانة هر انسان که: از کجا آمده‌ام و آمدنم بهر چه بود؟ به اسلام تکیه کردیم که حرکت به این صوب را ستودنی می‌داند و آية: ]انما یخشی الله من عباده العلما[ را مُهر تأییدی بر این حرکت نهاده است؛ حرکتی عالمانه که ما را از شناخت قانون به شناخت قانون‌گذار هدایت می‌کند!
و در یک کلام، بر این باوریم که زنده‌گی با همه اطوار و ابعادش، بدون چراغ معرفت و اخلاق، تاریکيی است انسان‌کُش! اما بر صحت این عقیده مصرّیم که در نگاه و عمل خودشناسانه و هستی‌شناسانة خویش، آدمیزاد بدان درون‌مایة اصیل، یعنی نگاه دین‌مدارانه، بیش از هر چیز دیگر ـ الی الابد ـ سخت نیازمند است.
از این رو است که انجمن اخلاق و معرفت به میان آمد! تا کوره‌يی باشد که انسان‌ها با دو روی اخلاق و معرفت، از آن بدر آیند و جامعه‌يی بسازند مزین به تاروپود زیبای معنویت و محکم به اساس مستحکم اخلاق و معرفت.
بدین باور پای می‌فشاریم که راه ما طولانی است! و کار ما طاقت‌فرسا! از همان اول گفتیم که طی این مسیر نَفَس طویل می‌خواهد و به مصداق ارشاد رهبر ـ صل الله علیه وسلم ـ که فرمود: «مسیر جنت با دشواری‌ها همراه است» این راه پر از پیچ و گردنه است و پر از خار است و تیغ! فاصله‌ها را باید به مقیاس سانتی‌متر کوتاه کنیم! آنانی که عجول‌اند، به مقصد این راه نمی‌رسند، یا از جاده بدر می‌روند و یا تیغ حادثه زمین‌گیرشان می‌کند! و کم‌اند رونده‌گان این مسیر! کم‌اند رونده‌گانی که خار در پای و شکر بر لب باشند ]وقلیل من عبادی الشکور!!

                             والسلام علی من اتبع الهدی.