|
استاد سيد ابوالحسن ندوي در روز ششم محرم
الحرام سال 1333هـ ق مطابق 1914م در دهکدة "تکيه" هفتاد
کيلومتري لکنهو هندوستان ديده به جهان گشود، ولادت وي در
خانوادة علم و ديانت و صلاح به وقوع پيوست، خانواده يي که
مجاهدان و مصلحاني چون سيد احمد شهيد را در دامان خويش پرورده
است.
سلسله نسب استاد ندوي به خاندان نبوت به
حضرت امام حسن بن علي
ميرسد، پدرش سيدعبدالحي ولد فخرالدين از
دانشمنان بلندپايه و نويسندگاه چيره دست آن زمان بود که به
زبان هاي عربي و فارسي تأليفاتي دارد و از جمله کتابهاي نزهت
الخواطر در 8جلد ـ الهند في عهد الاسلامي ـ الثقافت الاسلاميه
في الهند را ميتوان نام برد.
استاد ندوي 9سال عمر داشت که پدر مهربانش
را از دست داد و استاد در خانواده يي رشد نمود که همة افراد آن
اهل علم و مطالعه و نويسنده بودند، مادرش خيرالنساء از زنان
نويسنده بود که از آثارش رسالة «الدعاء و القدر» را نام برد.
استاد ندوي در اثر ذوق و مطالعه در سنين 12
تا 13 سالگي زبانهاي عربي، فارسي و انگيلسي را به خوبي ياد
گرفت و هنگامي که در سال 1926م کنفرانس ندوةالعلماء با شرکت
علماي بزرگ داير گرديد به زبان عربي فصيح سخنراني کرد.
دوران تحصيلات
استاد ندوي دورة تخصيلات ابتدايي خويش را
در لکنهو آغز نمود و دروس عربي را نزد استاداني همچون خليل بن
محمد يمني و علامه تقي الدين هلالي مراکش فراگرفت، پس زا اتمام
دورة ابتدايي و متوسطه در سال 1927م وارد دانشگاه لکنهو شد و
همزمان دورة حديث را نزد علامه حيدرحسن خان استاد دارالعلوم
ندوةالعلماء آموخت و در سال 1930م براي ادامة تحصيلات عالي
عازم لاهور شد و در نزد علامة مصلح بزرگ مولانا علي احمد
لاهوري به تعليم و تحقيق پرداخت تا که گواهي نامة عالي علمي
را دريافت نمود و همچنين از محضر مولانا حسين احمد مدني در
دانشگاه ديوبند کسب فيض نمود.
تدريس
استاد در سال 1934 در سن 20 سالگي در
دانشگاه ندوةالعلماء لکنهو به تدريس پرداخت و استاد به مدت ده
سال مسند درس را زينت بخشيد، در اين مدت با رهبران و مصلحان
عصر خود همچون مولانا محمد ذکريا و مولانا محمد الياس، شيخ
عبدالقادر رأي پوري و مولانا انورشاه کشميري آشنا شدو از محضر
آنها کسب فيض نمود، در اثر ارتباط با اين دانشمندان نقطة عطفي
در زندگي او پديد آمد. استاد از سال 1943 الي 1951 در سازمان
تبليغات اسلامي لکنهو به تدريس قرآن و حديث پرداخت و در سال
1955 از سوي دانشگاه دمشق به عنوان استاد مهمان به آن دانشگاه
فراخوانده شد و مسؤوليت تدريس را پذيرفت و همچنين در سال 1962
از سوي شاه سعودي براي تدريس در دانشگاه مدينة منوره دعوت شد
اما استاد قبول کرمي رسمي استادي را نتوانست بپذيرد و بعداً در
سال 1963 به عنوان استاد مهمان در دانشگاه مدينة منوره مشغول
تدريس شد. |
